23.6.09

RESOLUCIÓN DO IV CONGRESO DA CIG DE ADHESIÓN


MANIFESTO BÁSICO POLA DEFENSA DA RTVG.
Contra a censura e a marxinación da música galega.


Artigo 16 da lei 9/1984 da RTVG: A programación debe de estar inspirada na promoción e difusión da cultura e lingua galega”.


Diante da eliminación da música galega do programa ABERTO POR REFORMAS , e en relación coa deformación e perversion dos seus contidos…


Consideramos que este programa viña sendo…

  • Un programa plural, aberto á cidadanía e participativo, como a sociedade na que queremos vivir e, precisamente por iso, um programa onde a música se vivía con vitalidade, intensidade e enerxía.
  • Un programa cun forte pulo dinamizador para a música que se está a facer hoxe na nosa lingua, no noso país, como un espello diario no que a xente preocupada pola música de calquer tendencia ollabamos unha realidade socio-cultural que está a transformar a historia da nosa música.
  • Un programa, enraizado na radio de todos e todas as galegas, cunha vocación pública fundamental, ofrecendo a música que se está a facer no nosso país como un ben público de interese xeral.
  • Un programa que axudaba a tecer os fios da rede socio-cultural da música galega, que nos relaciona ás persoas que facemos a música do século XXI coas persoas que queren gozar, emocionarse e vivir a música do presente.
  • Un programa que, durante os seus máis de 900 (¿?¿¿) días de emisión, día a día, fixo que –como recolle o Plan Xeral de Normalización da Língua Galega , aprovado por consenso polos tres partidos políticos maioritarios- o galego estivese vinculado e fose vivido por milleiros de persoas como referente de modernidade, como un motor de normalidade língüística cotiá.
  • Un programa que materializaba de forma sobresaliente a natureza e principios da propia CRTVG, no artigo primeiro da súa Lei de Creación: a promoción, difusión e impulso da lingua galega .
  • Un programa que, nun contorno social e mediático onde a cultura, a lingua e a música galega son minoritarias, minorizadas e desprezadas por múltiplos agentes sociais e institucionais, se baseaba na posta en valor da nosa cultura, a nosa lingua e a nosa música.
  • Un programa absolutamente xeneroso, respectuoso e honesto nas relacións humanas coa xente que está criar, a comunicar, a compartir, a impulsar, a gozar coa música deste país.
  • Un programa, ademais, aberto a culturas e músicas de todo o planeta, poñendo a música galega en relación -en pé de igualdade- coa doutras partes do mundo, con especial interese polas músicas irmás da Lusofonía.

...e por iso...

  • Entendemos que esta medida de eliminación da música en língua galega supón un paso máis na política de represión, empobrecemento e marxinación que os responsábeis políticos da Xunta de Galiza están a realizar contra a lingua e a cultura dos galegos e galegas.
  • Queremos denunciar, como xente preocupada pola nosa música e a nosa cultura, esta agresión dirixida –cunha intención política e simbólica evidente- contra un dos veículos de comunicación do movimento de Rexurdimento Musical que as novas xerazóns do mundo da música estamos a protagonizar, impulsado por unha sociedade que sabe valorar a sua criatividade.
  • Queremos posicionarnos e defender de forma decidida, belixerante e irrenunciábel a presenza da música galega na nosa Radio Pública.
  • Queremos dirixirnos á xente sensível coa nosa cultura e coa nosa música, para sumarse a esta denuncia, a esta reivindicación lexítima: A MÚSICA GALEGA DE VOLTA Á RÁDIO GALEGA!
  • Pedimos que se restableza un programa diario que de conta dos traballos musicais editados en galego e que conte cos seus protagonistas e que a nova programación non elimine contidos culturais propios en todas as súas variantes: música, cine, libros e arte en xeral.

OLLO AO PIOLLO

A principios do 2005 os directores das radiotelevisións públicas estatais de Alemaña, Gran Bretaña, Francia, Italia e España, reunidos en Madrid, difundiron un comunicado conxunto que representaba unha declaración de principios asumida polo Consello para a reforma de RTVE:

“Ante a concentración na propiedade empresarial e a perda de calidade nos contidos, faise cada vez máis necesario contar con radiotelevisións públicas fortes que formen parte do modelo de sociedade da UE en beneficio da calidade da democracia... Na reforma de RTVE, resulta esencial que a organización, os contidos e o financiamento que se lle atribúa garantan a súa independencia e unha dimensión que lle permita desenvolver a súa misión de servizo público”.

Mais o goberno de Zapatero fixo o contrario. Impuxo un drástico Plan de Saneamento que supón a eliminación da metade do cadro de persoal (os de máis experiencia e moitos dos mellor preparados), provocando unha descapitalización profesional que limita seriamente a capacidade e a calidade da produción da radiotelevisión pública estatal.

Á metade que se queda a SEPI anunciou unha rebaixa dos dereitos sindicais, laborais e salariais, que precarizan as condicións de traballo, o exercicio profesional e a calidade do servizo público: redución de soldos e complementos, volta ás 40 horas semanais e modificación das condicións para a suspensión e extinción da relación laboral, entre outras medidas.

E abriuse o camiño á privatización mediante a creación de sociedades con participación pública minoritaria.

Deste xeito, en nome dunha suposta mellora do servizo público, acredítase no desmantelamento da radiotelevisión pública do Estado, para satisfacción e beneficio das produtoras e dos grandes grupos de comunicación privados.

Ollo ao piollo.